علت پرحرفی کودک | پرحرفی کودکان نشانه چیست + راه حل

گاهی وقتی والدین از دغدغه های روزمره خسته برمی گردند، پرحرفی کودک فضای خانه را پر می کند. شاید روزهایی داشته باشید که کودک شما بدون توقف با شما صحبت می کند و مدام از شما توقع توجه دارد. این موضوع بعضی خانواده ها را نگران یا خسته می سازد و باعث می شود به دنبال علت پرحرفی کودک خود بگردند. اگر شما هم با این چالش روبه رو هستید، خواندن این مطلب می تواند برایتان بسیار سودمند باشد.

علت پرحرفی کودک چیست؟

پرحرف بودن کودک همیشه نشانه مشکل یا اختلال نیست. بسیاری از بچه ها به خاطر کنجکاوی و هیجان زیاد، سؤالات زیادی می پرسند و دوست دارند افکارشان را مدام با گفته هایشان بیان کنند. صحبت کردن مداوم برای کودک راهی برای شناخت دنیای اطراف، تمرین کلمات جدید و بیان احساساتش است.

با این توضیح خیلی از والدین به اشتباه فکر می کنند باید همیشه پرحرفی کودک خود را متوقف کنند. اما باید بدانند که آغاز این رفتار در سال های پیش دبستانی طبیعی است و اغلب با رشد کودک و بالا رفتن سن، خودبه خود کمتر می شود.

اگر بدانیم در هر مرحله از رشد کودک چه اتفاقاتی در ذهن و دنیایش می افتد، خیلی بهتر می توانیم با مسئله پرحرفی او کنار بیاییم و حتی از این فرصت، برای رشد ارتباطی اش بهره بگیریم.

اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD)

وقتی کودک بی وقفه و بی توجه به پاسخ ها حرف می زند و اجازه اتمام صحبت را به دیگران نمی دهد، می توان یکی از نشانه های اختلال کم توجهی بیش فعالی را مشاهده کرد. در این حالت کودک مدام وسط حرف دیگران می دود و نمی تواند منتظر نوبتش بماند.

چنین بچه هایی معمولاً کنترل کمی بر روی رفتار و گفتار خود دارند و تحریک پذیری بالایی را نشان می دهند. اگر کودک شما بدون توجه به شرایط محیط و جمع، همواره در حال صحبت است یا مرتب جریان گفت وگو ها را قطع می کند، بهتر است این رفتار را جدی بگیرید و با یک مشاور کودک یا متخصص گفتگو کنید تا در صورت نیاز، ارزیابی دقیق تری انجام شود. مدیریت این نوع پرحرفی، همکاری کامل والدین و حمایت محیطی لازم دارد.

اضطراب

کودکانی که احساس نگرانی یا استرس دارند، گاهی از گفت وگو زیاد به عنوان راهکاری برای کاهش فشار روانی شان استفاده می کنند. اضطراب همیشه فقط با کم حرفی یا گوشه گیری خودش را نشان نمی دهد. بعضی از کودکان وقتی مضطرب می شوند، با پرحرفی سعی دارند به خود اطمینان دهند یا توجه بقیه را جلب کنند.

شاید کودک شما هنگام ورود به محیط های جدید یا در موقعیت های ناشناخته، بیشتر از همیشه صحبت کند. اگر حس می کنید فرزندتان همزمان با پرحرفی، نشانه هایی مثل جویدن ناخن، بی قراری یا نگرانی نشان می دهد، بهتر است با او با حوصله صحبت کنید و دلیل نگرانی اش را بدون قضاوت بشنوید. تلاش کنید محیطی آرام و مطمئن برایش فراهم کنید تا بتواند راحت تر با احساساتش کنار بیاید.

هوش بالا

برخلاف تصور عمومی، علت پرحرفی کودک می تواند نشانه استعداد و هوش زیاد او باشد. کودکان با توانایی کلامی بالا، همواره به دنبال کشف و درک اتفاقات اطراف هستند و همیشه ایده های تازه ای در ذهن شان شکل می گیرد که دوست دارند آن ها را بیان کنند. این بچه ها از کلمه ها و جملات برای توضیح دادن دنیا و ابراز نظرات شان استفاده می کنند.

اگر فرزندتان مدام سؤال می پرسد یا داستان می سازد، به احتمال زیاد ذهن فعالی دارد و در آینده هم در مهارت های گفتاری و نوشتاری موفق تر خواهد شد. توجه به این ویژگی می تواند به شما کمک کند تا کودک را در مسیر درستی برای تقویت استعدادهایش قرار دهید و بستری مناسب برای رشد مهارت های کلامی و خلاقانه اش بسازید.

مطلب مشابه: باید و نباید تنبیه کودک + نحوه برخورد با کودک در جمع

جلب توجه

یکی از رایج ترین علت های پرحرفی کودک، میل او به جلب توجه والدینش است. وقتی والدین درگیر کار یا صحبت با دیگران می شوند و کم تر به کودک توجه می کنند، کودک با صحبت های پشت سر هم سعی می کند توجه شما را به دست بیاورد. این مسئله در جمع های خانوادگی یا زمان هایی که والدین ساعات زیادی مشغول کار هستند بیشتر به چشم می آید.

اگر فرزندتان مرتباً سؤال های تکراری می پرسد یا در لحظات خاصی بیشتر از همیشه صحبت می کند، احتمالاً می خواهد مطمئن شود که برای شما مهم است و دوستش دارید. در این جور مواقع، اختصاص دادن زمانی خاص فقط برای گفتگو و بازی با کودک، می تواند نیاز به دیده شدن را در او برطرف کند و میزان پرحرفی اش را کاهش دهد.

حسادت

گاهی ورود یک خواهر یا برادر جدید به خانواده باعث می شود کودک بزرگ تر احساس کند باید با حرف زدن زیاد، جایگاهش را حفظ کند. حسادت اغلب در کودکان بالای سه سال آشکار می شود. آن ها با پرحرف شدن و جلب توجه والدین تلاش می کنند همچنان شخص اول خانواده باقی بمانند.

اگر فرزندتان در این دوران حساس تر بود و بیشتر از قبل به دنبال صحبت با شما بود، بهتر است سعی کنید وقت بیشتری را تنها با او بگذرانید و توجه تان را به طور جداگانه به هر فرزند نشان دهید. این موضوع باعث می شود کودک احساس ناامنی نکند و بداند که همچنان برای شما اهمیت ویژه ای دارد.

الگو گرفتن از والدین

بچه ها بسیار بیشتر از آن چه فکر می کنید رفتار شما را زیر نظر دارند. اگر والدین یا دیگر اعضای خانواده زیاد صحبت می کنند یا عادت دارند طولانی مدت مکالمه کنند، کودک هم ممکن است این رفتار را یاد بگیرد و آن را تکرار کند.

مدل حرف زدن والدین، سبک بیان احساسات یا حتی نوع صحبت کردن هنگام غذا خوردن یا تماشای تلویزیون، به تدریج به عادات گفتاری کودک تبدیل می شود. اگر دوست دارید فرزندتان در حرف زدن میانه رو باشد، بهتر است خودتان هم هنگام گفتگو در خانه تعادل را رعایت کنید و فضای خانواده را به محیطی برای گفت وگوهای سالم و مفید تبدیل کنید.

مطلب مشابه: آشنایی با راه های تقویت زبان در کودک از بازی تا شرکت در دوره های آموزشی

اوتیسم

هرچند علت پرحرفی کودک در بیشتر موارد امری طبیعی و موقتی است، اما گاهی ممکن است یکی از نشانه های طیف اوتیسم باشد. وقتی کودک بی وقفه درباره یک موضوع خاص صحبت می کند، ارتباط چشمی برقرار نمی کند یا تمایل دارد فقط در مورد علاقه هایش حرف بزند و به مکالمه دو طرفه وارد نمی شود شاید لازم باشد با متخصص مشورت کنید.

نشانه های اوتیسم معمولاً با رفتارهای دیگری مانند بازی های تکراری یا واکنش متفاوت به محرک های محیطی همراه است. اگر چنین نشانه هایی را مشاهده کردید، بهترین کار مراجعه به روانپزشک کودک یا کارشناس اختلالات رشدی است.

راهکارهای مقابله با پرحرفی کودک

در بسیاری از خانواده ها والدین از میزان حرف زدن کودکشان احساس نگرانی دارند. با این حال راهکارهای ساده و موثری وجود دارد که می تواند این موقعیت را به تجربه ای خوب و رشددهنده تبدیل کند. در این بخش، چند راه حل کاربردی برای مواجهه با علت پرحرفی کودک پیشنهاد می دهم:

تشخیص صحبت هایی که باید پاسخش را بدهید

همه حرف هایی که کودک می زند منتظر پاسخ شما نیست. خیلی وقت ها بچه ها هنگام بازی یا تخیل با اسباب بازی هایشان صحبت می کنند و نیازی به دخالت والدین ندارند. اگر کودک سوالی را مستقیم از شما می پرسد یا می خواهد توجهتان را جلب کند با محبت صحبتش را گوش کنید.

اما وقتی خودش را سرگرم دیالوگ با عروسک ها یا با خود است بهتر است بگذارید در دنیای خیالش باقی بماند. این احترام به خلوت کودک، او را به سمت استقلال و خودآگاهی هدایت می کند و باعث می شود بداند همیشه نیازی نیست برای هر فکر یا بازی از والدین پاسخ بخواهد.

مطلب مشابه: تنبیه اصولی کودک؛ نکاتی درباره تنبیه کودکان توسط پدر و مادر

تعیین حد و مرز مشخص

یکی از موثرترین راه ها برای مدیریت علت پرحرفی کودک، توضیح واضح انتظارات و برنامه روزانه برای اوست. به زبان کودکانه بیان کنید که زمان هایی باید کار کنید یا استراحت داشته باشید و وقتی مخصوصی هم برای بازی و گفتگو در نظر بگیرید.

وقتی کودک زمان مشخصی را در روز برای بازی کردن با شما داشته باشد، با اطمینان خاطر می داند که قرار است توجه کامل تان را بگیرد و در بقیه ساعات مزاحم کارتان نمی شود. این روش باعث ایجاد نظم ذهنی در کودک و آرامش بیشتر در فضای خانه می شود.

انتخاب لحن مناسب

هیچ وقت حرف های کودک را با تن صدای تند یا جملات منفی جواب ندهید. این نوع واکنش ها فقط باعث شکل گیری احساس منفی و کاهش اعتماد به نفس در فرزندتان می شود. اگر صحبت های مکرر کودک شما را خسته کرده، با مهربانی توضیح دهید که چقدر علاقه دارید حرف هایش را بشنوید اما گاهی لازم است کارهای دیگری هم انجام دهید.

صحبت های مشوقانه و لحن مثبت به کودک این حس را می دهد که اهمیت دارد و هر زمانی نیاز به حرف زدن دارد می تواند روی شما حساب کند، اما باید نظم و احترام به دیگران را هم یاد بگیرد.

وقتی برای کودک اختصاص دهید

والدین می توانند هر روز دست کم یک ساعت را فقط برای فرزندشان وقت بگذارند. در این زمان بگذارید کودک خودش بازی یا فعالیت دلخواهش را انتخاب کند. با هم کتاب بخوانید، بازی گروهی انجام دهید، نقاشی بکشید یا به تماشای کارتون بنشینید. زمانی که کودک احساس کند برایش وقت و اهمیت می گذارید، نیاز کمتری برای پرحرفی دارد و تعادل بهتری بین بیان احساسات و سکوت پیدا می کند.

کودک پرحرف را مشغول سازید

کودکانی که ذهن فعال و انرژی زیادی دارند، معمولاً با فعالیت های فکری و خلاقانه آرام تر می شوند. آن ها را به کلاس هایی مثل شطرنج یا بازی های فکری ببرید تا تمرکز، دقت و توان حل مسئله شان تقویت شود. این فعالیت ها هم توان ذهنی کودک را بالا می برد و هم او را با زمان بندی و نوبت گرفتن برای صحبت آشنا می سازد. بازی های گروهی فرصت مناسبی برای یادگیری مهارت های جمعی و رشد اجتماعی هم فراهم می کند.

ویژگی های مثبت کودکان پرحرف

کودکانی که زیاد صحبت می کنند اغلب مهارت های کلامی بالاتری دارند. این کودکان در آینده راحت تر احساسات و تفکرات خود را بیان می کنند و در مدرسه و ارتباط با جمع موفق تر عمل می کنند. تجربه نشان داده این بچه ها معمولا اعتماد به نفس بیشتری دارند زودتر به جواب سؤالاتشان می ‎رسند و فرصت های یادگیری برایشان بیشتر فراهم است.

قدرت ارتباط برقرار کردن با دیگران، مشارکت فعال در گروه و انرژی بالا باعث می شود از نظر اجتماعی هم جایگاه خوبی کسب کنند. اگر این ویژگی ها را در کودک خود می بینید، به او اجازه رشد و تجربه بدهید تا در آینده فردی پرنشاط و موفق باشد.

مطلب مشابه: کودک را اصلا نترسانید! عواقب و عوارض ترساندن کودک