پیرسینگ چیست؟ معرفی انواع پیرسینگ، جدیدترین مدل های پیرسینگ و عوارض آن

پیرسینگ یا سوراخ کردن پوست در نواحی مختلف بدن یکی از روش ها برای افزایش جذابیت ظاهری می باشد. این کار به وسیله سوزن انجام می شود. پیرسینگ بدن برای آویختن زیورآلات است و انواع مختلفی دارد که شما با توجه به سلیقه خود می توانید بهترین ناحیه را انتخاب کنید، اما پیرسینگ گوش و بینی بیشترین محبوبیت را دارند.

تمایل افراد به انجام این کار جدا از مبحث زیباشناسی، به بافت فرهنگی و ویژگی های فردی مرتبط است. قدمت سوراخ کردن نواحی خاص بدن بسیار طولانی است و به هزاران سال قبل بر می گردد. باستان شناسان اولین نشانه های پیرسینگ گوش را در اجساد مومیایی شده در دوران باستان پیدا کرده اند.

اگر از نظر تاریخی به اضافه کردن جواهرات و زیورآلات به قسمت های مختلف بدن نگاهی بیندازیم، خواهیم دید که این پدیده ابتدا در قبایل آفریقایی دیده شده است. سوراخ کردن بدن برای مدت های زیادی طرفداران خود را از دست داد، اما به دلایل مختلفی مانند مذهب، فرهنگ، لذت جنسی و … در دهه 70 به بعد توانست دوباره جای خود را در میان جوامع باز کند.

ما در ادامه این مطلب می خواهیم در مورد تاریخچه ی پیرسینگ، انواع پیرسینگ و نحوه انجام آن صحبت کنیم و جدیدترین مدل های آن را ارائه دهیم. پس برای اطلاعات کامل در مورد پیرسینگ تا انتهای مطلب با ما همراه باشید.

پیرسینگ چیست؟

پیرسینگ روشی است که در آن قسمتی از بدن فرد را سوراخ می کنند تا قطعه ای از جواهر را در آن فرو ببرند. در گذشته مردم به دلایل مختلفی از پیرسینگ استفاده می کردند. برای مثال، پیرسینگ نشان دهنده اعتقادات مذهبی، سیاسی یا حتی روابط بین قبایل بود.

همچنین، در روم باستان خیلی از زن ها و مردها به خاطر نشان دادن ثروت و طبقه اجتماعی شان پیرسینگ را انجام می دادند. با این وجود، پیرسینگ امروزه بیشتر یک نماد ظاهری و زیبایی دارد.

گاهی اوقات هم افراد پیرسینگ را برای ابراز کردن شخصیت خود یا نشان دادن نوعی روحیه مبارزه طلبی و شورشگرانه انجام می دهند. در این روش سوراخ کردن نقاط مختلف توسط دستگاه های مخصوص زیر نظر فرد متخصص در این زمینه انجام می شود.

توجه داشته باشید که زیورآلات بسیار زیادی توسط بسیاری از مجموعه ها نیز تولید می شوند که به منظور استفاده به عنوان پیرسینگ هستند. پیشنهاد می کنیم برای استفاده از پیرسینگ ها حتما با انواع آن ها آشنا شوید تا بتوانید بهترین نوع آن را انتخاب کنید.

پیرسینگ انواع مختلفی دارد که از پرطرفدارترین آن می توان به پیرسینگ گوش، بینی، ناف و لب اشاره کرد. انجام پیرسینگ کار حساسی است و نیاز به تجربه و تخصص کافی دارد. به همین دلیل اگر با رعایت اصول بهداشتی و دقت کافی انجام نشود، احتمال بروز عفونت، حساسیت و عوارض دیگر وجود دارد.

مطلب مشابه: پیرسینگ لب چیست، چه عوارضی دارد و چگونه انجام می شود؟

تاریخچه ی پیرسینگ

سوراخ کردن گوش از زمان های بسیار قدیم در تمام دنیا انجام می شد و شواهد زیادی هم برای آن وجود دارد. برای مثال، قدیمی ترین جسد مومیایی کشف شده در یخچالی در ایتالیا پیدا شده و دارای سوراخ گوش به قطر ۷–۱۱ میلی متر است. یا مثلاً گوشواره های گوش سوراخ شده در یک قبر در منطقه اوووک بین روسیه و چین به ۴۰۰ تا ۳۰۰ سال قبل از میلاد مسیح تعلق دارند.

سوراخ کردن بینی هم سابقه طولانی دارد. حدود ۱۵۰۰ قبل از میلاد، وداها به سوراخ بینی لاکشمی اشاره می کنند. در حالی که برخی از افراد می گویند این کار از قرن شانزدهم در هند گسترش پیدا کرده است.

سوراخ کردن لب و کشش لب هم از نظر تاریخی در برخی از فرهنگ های قبیله ای در آفریقا و قاره آمریکا وجود داشته است. بنابراین برخلاف تصور برخی افراد، پیرسینگ عملی جدید و برخاسته از فرهنگی غربی نیست و ریشه در تاریخ دارد.

انواع پیرسینگ

پیرسینگ به معنای سوراخ کردن پوست بدن در نواحی متفاوتی است که با استفاده از سوزن ها و وسیله های مخصوص انجام می شود. با گذشت زمان پیرسینگ های متفاوتی برای ناحیه های مختلف بدن مانند گوش، بینی، لب، گونه، پیشانی، دندان، زبان، گردن، ناف، نوک پستان و حتی نواحی تناسلی بدن به وجود آمده است.

پیرسینگ گوش به عنوان یکی از انواع پیرسینگ های پرطرفدار به شمار می رود که از گذشته تا به امروز در میان مردم محبوبیت زیادی داشته است. اما امروزه انواع دیگر پیرسینگ نیز بسیار رواج پیدا کرده است و افراد زیادی برای جذاب تر کردن استایل خود از آن ها استفاده می کنند.

توجه داشته باشید که تمام انواع پیرسینگ را باید در مراکز معتبر و بهداشتی که مخصوص انجام این کار است انجام دهید تا دچار مشکلاتی مانند حساسیت و عفونت های شدید نشوید. همچنین، انجام این کار برای افرادی که دارای بیماری هایی مانند دیابت، اختلالات روانی، بیماری های پوستی و همچنین برای خانم های باردار توصیه نمی شود و باید از انجام این کار خودداری کنند.

پیرسینگ گوش

پیرسینگ گوش روشی است که شما می توانید جواهرات و قطعه های مختلف فلزی را در نواحی مختلف گوش قرار دهید. تقریبا همه خانم ها پیرسینگ گوش را انجام داده اند. گوشواره ای که خانم ها از گوش خود آویزان می کنند معمولا در قسمت لاله گوش قرار دارد. اما گوش قسمت های دیگری هم دارد که می توانید جواهرات پیرسینگ را بر روی آن ها قرار دهید.

مطلب مشابه: اطلاعات درباره انجام پیرسینگ واژن؛ دلایل انجام، روش های انجام و عوارض

هزینه، درد و طول درمان این عمل در مقایسه با انواع پیرسینگ های دیگر کمتر است و میان خانم ها، آقایان و کودکان طرفداران زیادی دارد. پیرسینگ گوش در مدل های مختلفی انجام می شود که در ادامه انواع آن را بیان می کنیم:

پیرسینگ نرمه ی گوش

این روش نسبت به روش های دیگر سوراخ کردن گوش درد کمتری دارد و دوره درمان آن نیز کوتاه تر است. این روش به حدود 4 تا 8 هفته زمان برای بهبودی کامل نیاز دارد.

پیرسینگ در پهنای نرمه گوش

سوزن از یک طرف نرمه وارد و پس از عبور از پهنای نرمه، از طرف دیگر خارج می شود. دوره ی درمان این پیرسینگ ممکن است بیشتر از 8 هفته به طول بیانجامد.

پیرسینگ لاله ی گوش

سوراخ کردن گوش در قسمت لاله دردناک تر از دو مورد قبل است. دوره ی درمان این پیرسینگ ممکن است بیشتر از 2 ماه طول بکشد.

سوراخ کردن غضروف گوش

سوراخ کردن بخش های غضروفی گوش انواع مختلفی مانند پیرسینگ تراگوس و پیرسینگ حلزونی گوش دارد. دوره ی درمان این پیرسینگ ممکن است بین 3 تا 6 ماه طول بکشد.

پیرسینگ هلیکس گوش

سوراخ کردن گوش در قسمت هلیکس (بخش خمیده گوش خارجی) در مدل های مختلفی انجام می شود. از آن جا که هلیکس عصب های زیادی ندارد، پیرسینگ آن هم دردناک نیست. هلیکس گوش تقریبا بزرگ است و به همین دلیل می توان تا چند سوراخ در کنار هم ایجاد کرد.

سوراخ کردن غضروف داخلی گوش

در این مدل سوراخ کردن گوش، درونی ترین غضروف گوش سوراخ می شود که در بالای مجرای اصلی گوش قرار دارد. در این روش عمل سوراخ کاری باید توسط ابزارهای خمیده و مخصوص انجام شود تا به بخش های دیگر گوش آسیبی وارد نشود. معمولا طول درمان این پیرسینگ بین 4 تا 8 ماه است.

پیرسینگ گوش روک

در انتهای آنتی هلیکس و در محل رسیدن به بخش حلزونی گوش، یک برجستگی غضروفی وجود دارد که به آن پایه ی آنتی هلیکس می گویند. پیرسینگ گوش روک روی این غضروف انجام می شود و معمولا دردناک است. همچنین ممکن است با سوزش، کشیده شدن سوراخ و آسیب دیدن گوش نیز همراه باشد. دوره ی درمان این پیرسینگ نسبتا طولانی است و ممکن است بین 6 تا 18 ماه طول بکشد.

پیرسینگ ناف

پیرسینگ ناف یکی از پرکاربرد ترین و محبوب ترین نوع پیرسینگ است که معمولا در ناحیه ای کمی بالاتر از نقطه ناف شکم انجام می شود. به این صورت، جواهر می تواند بر روی این ناحیه آویزان باشد. این نوع پیرسینگ ها معمولا از جنس فلزات مختلف مانند طلا، نقره، استیل و … می باشند که به صورت عمودی یا افقی در ناف قرار می گیرند.

جواهرات پیرسینگ ناف می توانند از نوع جواهر به شکل دامبل خمیده، جواهرات به شکل پیچشی، از نوع حلقه بسته یا حلقه با انتهای باز باشند. پیرسینگ ناف بیشتر جنبه زیبایی و تزئینی دارد و باید توسط پیرسینگ کار و در محیط کاملا بهداشتی انجام شود و بعد از انجام پیرسینگ نیز حتما باید مراقبت های لازم را انجام دهید تا دچار عفونت نشود.

اگر پیرسینگ توسط افراد با تجربه و یا پزشک و به طور کاملا بهداشتی انجام شود، هنگام استفاده از آن احساس درد نمی کنید و عمل پیرسینگ نیز با استفاده از بی حسی موضعی انجام می شود و بدون درد است.

پیرسینگ بینی

پیرسینگ بینی در سال های اخیر بسیار ترند شده و بسیاری از افراد آن را انجام داده اند. پیرسینگ های بینی معمولا در نواحی حفره و تیغه بینی انجام می شوند و ظاهری ظریف و خاص را به صورت شما می دهند.

مطلب مشابه: پماد فوسیدین (Fucidin) برای درمان عفونت پیرسینگ و دیگر روش های درمان عفونت

شما هنگام انتخاب جواهر برای پیرسینگ بینی گزینه های زیادی دارید. برای مثال، می توانید جواهرات پیرسینگ بینی با انتهای میخی، انتهای پیچشی، حلقه ای، استخوانی و … را انتخاب کنید. پیرسینگ بینی هم مانند سوراخ کردن جاهای دیگر بدن درد خفیفی دارد. البته اگر به متخصص مراجعه کنید، درد کمتری را احساس خواهید کرد.

درد پیرسینگ در لحظه انجام تقریبا صفر است، زیرا با سرعت بسیار بالایی انجام می شود و شما حتی وقت نمی کنید که درد بکشید. اما بعد از آن ممکن است دچار درد کوفتگی شوید. البته این پیرسینگ نیز مانند پیرسینگ گوش دارای انواع مختلفی است که در ادامه آن ها را معرفی خواهیم کرد:

پیرسینگ پره بینی

به عمل سوراخ کردن پره بینی در سمت راست، چپ یا هر دو پیرسینگ پره بینی گفته می شود. این روش بسیار آسان است و درد کمی دارد. پس از سوراخ کردن هم هیچ عوارضی برای فرد به دنبال نخواهد داشت.

پیرسینگ سپتوم

ایجاد سوراخ در بافت میانی و غیر غضروفی بین دو سوراخ بینی را سپتوم می گویند. پیرسینگ سپتوم بینی نسبت به سوراخ کردن پره بینی بسیار حساس تر است و به دقت و مهارت بیشتری نیاز دارد.

پیرسینگ پل

سوراخ کردن قسمت بالایی بینی بین چشم ها به شکل افقی یا عمودی را پیرسینگ پل می گویند. ممکن است یک هفته تا یک ماه جای آن ورم کند و درد داشته باشد. این نوع پیرسینگ فقط به کسانی توصیه می شود که سابقه پیرسینگ زیادی در سایر نواحی بدن خود دارند و با مشکلات آن آشنا هستند.

پیرسینگ ناسالانگ

به ایجاد سه سوراخ در دو پره و قسمت میانی بینی در یک راستا و قرار دادن یک آویز میله ای ناسالانگ گفته می شود.

پیرسینگ دندان

پیرسینگ دندان، جزو پیرسینگ های دهانی است. در این روش، پیرسینگ کار، یک سوراخ را در دندان شما به وجود می آورد و جواهر را از آن با دقت رد می کند.

بسیاری از جواهرات دندانی از نوع سنگ دار هستند که شما می توانید در آن سنگ های الماس، یاقوت، کریستال و … را قرار دهید. معمولا پیرسینگ کاران، جواهرات پیرسینگ دندان را بر روی دندان های جلویی می گذارند که مشخص باشند و از نواحی لثه نیز دور باشند.

پیرسینگ لب

پیرسینگ لب به دو صورت دائمی و موقتی انجام می شود؛ در مدل موقت پوست سوراخ نمی شود و شیء زینتی به کمک چسب مخصوص یا آهنربا روی پوست قرار می گیرد. اما در پیرسینگ لب دائمی بافت لب در نقاط مختلف سوراخ شده و حلقه یا نگین تزئینی از آن آویزان می شود.

سوراخ کردن لب ممکن است در بالای لب، کنار لب یا لب پایینی انجام شود. پیرسینگ لب نسبت به پیرسینگ گوش و بینی کمتر رایج است و عوارض بیشتری دارد. یکی از شایع ترین عوارض پیرسینگ لب، خونریزی است و احتمال عفونت در این پیرسینگ بسیار زیاد است.

پیرسینگ های لب معمولا جواهراتی با سنگ هستند و شما می توانید آن ها را در نواحی اطراف لب قرار دهید. همچنین، جواهراتی از نوع حلقه های کوچک هم وجود دارند که شما می توانید آن ها را از لب خود نیز عبور دهید. انواع پیرسینگ لب عبارتند از:

• پیرسینگ لبرت: این مدل معمولا در مرکز لب پایینی ایجاد می شود.
• پیرسینگ لبرت ورتیکال یا عمودی: اگر سوراخ پیرسینگ با فاصله از مرکز و در دو سمت لب پایینی ایجاد شود، به آن لبرت ورتیکال می گویند. در این مدل می توان از حلقه، گل میخ یا جواهرات میله ای استفاده کرد.
• پیرسینگ فیلتروم یا پیرسینگ مدوسا: در این مدل سوراخ در فرورفتگی بالای لب و زیر تیغه ی بینی ایجاد می شود. معمولاً یک گل میخ ظریف درون آن قرار می گیرد.
• پیرسینگ لب جانبی: وقتی سوراخ در اطراف لب بالایی ایجاد شود، به آن پیرسینگ لب جانبی گفته می شود.
• پیرسینگ مونرو: در مدل مونرو سوراخ در سمت چپ لب بالایی ایجاد می شود.
• پیرسینگ مدونا: وقتی که سوراخ در سمت راست لب بالایی ایجاد شود، به آن مدل مدونا می گویند. در این مدل نیز می توان از حلقه، گل میخ یا میله های منحنی شکل استفاده کرد.

پیرسینگ میکرودرمال

پیرسینگ میکرودرمال یک روش نسبتاً جدید پیرسینگ است که در آن سوراخ کار جواهر را به صورت صاف روی سطح پوست قرار می دهد. بنابراین، این نوع پیرسینگ بر خلاف پیرسینگ معمولی فقط یک نقطه ورود دارد و از نقطه دیگر پوست بیرون نمی آید. به همین دلیل، انتهای پیرسینگ میکرودرمال زیر پوست قرار می گیرد. روش میکرودرمال اخیراً محبوبیت زیادی پیدا کرده است چون نسبت به روش معمولی پیرسینگ آسان تر است.

مطلب مشابه: عوارض سورخ کردن پوست و انداختن حلقه یا پیرسینگ

پیرسینگ نوک سینه

پیرسینگ نوک سینه ها به دلیل حساس بودن این اندام به دقت بسیار زیادی نیاز دارد. کسی که عمل سوراخ کردن را انجام می دهد حتماً باید از آناتومی نوک سینه ها شناخت کاملی داشته باشد. در واقع، این کار حتماً باید در کلینیک های معتبر توسط افراد مجرب انجام شود تا از ایجاد مشکل و عفونت جلوگیری شود.

این پیرسینگ را هم زنان و هم مردان انجام می دهند. معمولاً برای سوراخ کردن ناحیه نوک پستان از سوزن های مخصوصی استفاده می شود. دقت و مهارت در این کار بسیار مهم است و در غیر این صورت بعد از اتمام کار ممکن است فرد دچار عارضه های شدیدی شود.

این نوع پیرسینگ طی چند ثانیه و به صورت سرپایی انجام می شود. نوک پستان را می توان در هر زاویه ای سوراخ کرد، اما معمولاً به صورت افقی انجام می شود. همچنین، امکان ایجاد چندین سوراخ در بالای یکدیگر وجود دارد.

پیرسینگ نوک سینه اگر به درستی انجام شود حداکثر بین 6 تا 10 هفته به طور کامل بهبود پیدا می کند. در چند روز اول نوک سینه ها بسیار حساس خواهند بود اما به مرور زمان این درد و حساسیت کاهش می یابد.

پیرسینگ ابرو

پیرسینگ ابرو یکی از انواع پیرسینگ سطحی پوست است. در این مدل یک سوزن به صورت عمودی از یک طرف بافت ابرو وارد شده و از سمت دیگر خارج می شود. سپس یک میله ی تزئینی منحنی شکل یا یک حلقه در این سوراخ قرار می گیرد.

این پیرسینگ نسبت به پیرسینگ های دیگر درد کمتری دارد اما احتمال بروز عفونت در آن زیاد است. علاوه بر این، مهم ترین عارضه ی این مدل پیرسینگ، پس زدن حلقه یا جواهر است. بنابراین سوراخ کردن ابرو باید در یک عمق مناسب از پوست انجام شود و از یک جواهر با اندازه و جنس مناسب استفاده شود.

پیرسینگ زبان

در این روش از پیرسینگ بافت نرمی که داخل زبان وجود دارد با وسیله ای سوراخ می شود و یک تکه میله تزئینی از آن عبور داده می شود. اما باید توجه داشته باشید که سوراخ کردن زبان به شدت حساس و خطرناک است و معمولا عوارض جانبی زیادی را به دنبال دارد؛ چرا که دهان یک ناحیه کاملاً مرطوب است که میکروب ها و آلودگی های زیادی در آن وجود دارد.

توجه داشته باشید که بعد از انجام این کار باید به درستی از آن مراقبت کنید و تمام نکاتی که به شما گفته شده است را رعایت کنید تا به هیچ عنوان دچار عفونت و حساسیت نشوید.

برخی از عوارض احتمالی پس از انجام پیرسینگ شامل اختلال در حس چشایی، اختلال در عملکرد بزاق دهان و گوارش غذا، آسیب رسیدن به دندان و لثه و آبریزش بینی، عفونت شدید در زبان، اختلال در بلع غذا و خطر خفگی به دلیل جدا شدن پیرسینگ و افتادن آن در گلو است.

علاوه بر این موارد، احتمال مبتلا شدن به بیماری های عفونی مانند هپاتیت B و هپاتیت c و همچنین عفونت آنژین لودیگ که نوعی بیماری عفونتی بسیار خطرناک در ناحیه فک است نیز وجود دارد. به همین دلیل است که بعد از انجام پیرسینگ زبان انواع آنتی بیوتیک های بسیار قوی تجویز می شود.

پیرسینگ ناحیه تناسلی

پیرسینگ ناحیه تناسلی یکی دیگر از انواع روش های پیرسینگ است که باید توسط پزشک و در یک محیط کاملا استریل و تمیز انجام شود. برای انجام پیرسینگ واژن، به دلیل حساسیت ناحیه تناسلی زنان، تسلط کامل بر آناتومی ناحیه ژنیتال به اندازه ی محیط استریل ضروری است؛ زیرا یک اشتباه کوچک می تواند به اعصاب ناحیه کلیتوریس آسیب وارد کند و باعث کاهش حس جنسی در این ناحیه شود.

همچنین نبود محیط استریل می تواند باعث انتقال ویروس هایی مانند ویروس HPV شود که عوارض بسیاری به دنبال دارد. حتی برخی از پزشکان توصیه می کنند فرد حتما اول واکسن کزاز بزند و سپس عمل پیرسینگ را انجام دهد.

پیرسینگ اسمایل

پیرسینگ اسمایل به عنوان smiley piercing شناخته می شود و در روی لب های بالایی و نزدیک یک یا دو دندان جلویی گذاشته می شود و دلیل نام گذاری آن به خاطر ایجاد کردن شکل خنده می باشد البته این نکته را هم باید به یاد داشته باشید که پیرسینگ اسمایل را گاها به عنوان پیرسینگ اسمایل بینی هم می شناسند که در بازار به دو صورت نگین دار و بدون نگین وجود دارد.

استفاده از پیرسینگ اسمایل می تواند باعث ایجاد عفونت، التهاب و خراشیدگی شود، به همین دلیل توصیه می شود زیر نظر پزشک متخصص عمل پیرسینگ انجام شود. همچنین اگر می خواهید از عوارض پیرسینگ اسمایل یا خنده در امان باشید می توانید از پیرسینگ اسمایل فیک هم استفاده کنید که بدون عمل و بر روی پوست چسبانده می شود.

مراقبت های بعد از پیرسینگ

بسیاری از افراد باور دارند که بعد از انجام پیرسینگ نیاز به انجام هیچ کاری نمی باشد و به راحتی می توان از زیورآلات استفاده کرد. این باور کاملا غلط است و باید بدانید که شما برای نگهداری بهتر از بدن خود، نیاز به رعایت برخی از نکات دارید. این نکات جزو اصول بهداشتی هم هستند که باید توسط شما رعایت شوند.

اولین موضوع در مراقبت های لازم بعد از انجام پیرسینگ، شستشوی ناحیه اطراف زخم به وسیله آب و نمک است. در این صورت محل زخم و اطراف آن هیچوقت دچار عفونت نمی شوند. توجه داشته باشید که از پزشک خود برای پاکسازی محل زخم به وسیله مواد استریل حتما مشورت بگیرید.

همچنین سعی کنید تا چند روز اول به این ناحیه کمتر دست بزنید. بسیاری از افراد برای پاکسازی اطراف نواحی بیکینی، از الکل یا بتادین و حتی هیدروژن پراکسید استفاده می کنند. این مسئله باعث ایجاد شرایط بدتر برای محل زخم پیرسینگ می شود.

بهتر است برای نواحی بیکینی از موارد ذکر شده استفاده نکنید. همچنین انجام این فرآیند باید توسط یک فرد متخصص که از تجربه و مهارت کافی برخوردار است، انجام شود.

توجه داشته باشید که استفاده از لوازم بهداشتی و پاکیزه برای سوراخ کردن نقاط مختلف بدن ضروری است. سعی کنید شستشوی محل زخم را دو بار در طول روز انجام دهید. شستشوی بیش از حد موجب می شود تا محل زخم شما تحریک شود.

عوارض پیرسینگ چیست؟

سوراخ کردن بدن کار سخت و حساسی است و نیاز به دقت و رعایت اصول بهداشتی دارد. به خصوص پیرسینگ چشم و نیپل که به دلیل جایگاهی که دارند، دارای حساسیت زیادی می باشند.

ابتدا مطمئن شوید که تمام وسایل فردی که می خواهد برایتان پیرسینگ انجام دهد به خوبی استریل شده باشند. اگر وسایل به درستی تمیز نشده باشند، امکان ایجاد و گسترش عفونت وجود دارد.

سپس دقت کنید که شخص از تفنگ های سوراخ کننده استفاده نکند، زیرا هم دقت در انجام عمل پایین می آید و هم نمی توان این تفنگ ها را به خوبی ضد عفونی کرد.

نکته سوم این است که برای استفاده از زیورآلات دقت کنید که به چه جنس موادی حساسیت دارید. اگر به جنس خاصی حساسیت دارید یا نمی دانید ممکن است بدن شما چه واکنشی نسبت به جنس زیورآلات نشان دهد، برای اولین بار به عنوان مثال، پیرسینگ ناف انجام ندهید.

برخی از باکتری ها ممکن است بعد از ورود به بدن زمانی را طی کنند تا خود را نشان دهند. به همین دلیل حتی پس از بهبودی ظاهری قسمت سوراخ شده روزی حداقل 2 بار عمل ضد عفونی را انجام دهید. این مسئله در مورد قسمت های خاص مانند پیرسینگ چشم حساس تر هم می شود.

زمان بهبود پوست بعد از پیرسینگ

زمان بهبود پوست بعد از پیرسینگ به ناحیه ای که می خواهید آن را سوراخ کنید بستگی دارد. در واقع هر قسمتی از بدن انسان دوره ترمیم بلندتر یا کوتاه تری دارد. در ادامه دوره ترمیم بخش های مختلف بدن را بررسی می کنیم:

• پیرسینگ های نواحی گوش انسان معمولا دوره بهبودی مناسبی دارند که شامل بازه 6 الی 8 هفته ای می شود.
• سوراخ کردن بینی اگر ارتباطی با غضروف نداشته باشد، به مدت زمان 6 الی 8 هفته ای برای ترمیم نیاز دارد. اگر سوراخ کردن بینی به همراه سوراخ کردن غضروف انجام شود، این مدت زمان به 6 الی 9 ماه افزایش پیدا می کند.
• ناف نیز یکی از نواحی محبوب بدن انسان برای سوراخ کردن محسوب می شود که برای ترمیم به مدت زمان 4 الی 6 هفته ای نیاز دارد.
• ابرو یکی از قسمت هایی است که برای بهبود کامل نیاز به مدت زمان 6 الی 8 هفته ای دارد.
• لب و زبان به ترتیب نیازمند 6 الی 8 هفته و 4 الی 6 هفته برای بهبودی و ترمیم خواهند بود.