در جریان آخرین طرح پلیس پایتخت، ده‌ها متهم در محوطه اداره آگاهی تهران دستگیر شده و برای بررسی پرونده‌هایشان در انتظار بودند. در میان آنها، خالکوبی عجیب نماد ارتش نازی روی دست چپ یکی از متهمان توجه خبرنگار حوادث را جلب کرد؛ مردی حدوداً ۲۵ ساله که مدعی بود به دلیل علاقه به شخصیت و رفتار آدولف هیتلر، چنین طرحی را روی دستش خالکوبی کرده است.
این متهم که تخصص خود را گوشی‌قاپی عنوان می‌کند، در گفت‌وگویی درباره شروع سرقت از دوران کودکی، شش بار بازداشت، تجربه‌هایش در زندان و نگاهش به خلافکاری صحبت کرده است. بخش‌هایی از این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید.
چرا نماد ارتش نازی را روی دستت خالکوبی کردی؟
متهم درباره خالکوبی روی دستش می‌گوید:
«وقتی سبیل هیتلری می‌گذارم، قیافه‌ام با هیتلر مو نمی‌زند. وقتی برای اولین‌بار به زندان افتادم، همه مرا هیتلر صدا می‌زدند. کم‌کم از این لقب خوشم آمد. راستش را بخواهید از نظر اخلاق و رفتار هم شبیه هیتلر هستم. بسیار خودرأی و زیاده‌خواه هستم؛ آن‌قدر که حتی در سرقت‌ها هم تک‌رو بودم و هیچ‌کسی را قبول نداشتم که همدست من شود.
برای همین بود که با وجود علاقه نداشتن به خالکوبی، نماد ارتش نازی را روی دستم تتو کردم تا هر وقت چشمم به آن می‌افتد، احساس قدرتم بیشتر شود.»
اولین سرقت در ۷ سالگی؛ دزدی یک بستنی از بقالی
وقتی از او درباره زمان شروع سرقت پرسیده شد، ابتدا میان سرقت حرفه‌ای و دله‌دزدی تفاوت قائل شد؛ اما در نهایت اعتراف کرد که نخستین بار در حدود ۷ یا ۸ سالگی دست به سرقت زده است.
او درباره اولین تجربه خلاف خود توضیح می‌دهد:
«شاید ۷ یا ۸ سالم بود که از بقالی نزدیک مدرسه‌ام، بدون اینکه صاحب مغازه متوجه شود، یک بستنی دزدیدم و آن را داخل جیب روپوشم گذاشتم و از مغازه خارج شدم. وقتی گیر نیفتادم، تصمیم گرفتم باز هم سرقت کنم؛ بیسکویت، نوشابه، بستنی، توپ پلاستیکی برای بازی و خلاصه هر چیزی که به آن نیاز داشتم و در دوران کودکی دلم می‌خواست، از مغازه‌ها برمی‌داشتم.»
او می‌گوید بعضی مغازه‌دارها متوجه دزدی‌هایش می‌شدند، اما به روی او نمی‌آوردند. گاهی نیز وقتی گرفتار می‌شد، با گریه و سروصدا باعث می‌شد رهگذران و همسایه‌ها برای میانجی‌گری جمع شوند و در نهایت آزادش کنند.
این سارق در ادامه، با نگاهی به گذشته، معتقد است برخوردهای همراه با ترحم اطرافیان باعث شده بود رفتار خود را ادامه دهد و حتی گستاخ‌تر شود.
سارق جوان: ای کاش در کودکی مجبورم می‌کردند کار کنم
او در پاسخ به این سؤال که چه برخوردی می‌توانست مانع ادامه دزدی‌هایش شود، گفت:
«نمی‌دانم؛ مثلاً از من می‌خواستند به جای پول بستنی و پفک و چیپس، برایشان کار کنم. مغازه را برایشان جارو کنم یا شیشه‌های مغازه را پاک کنم. یک کاری انجام می‌دادم و یاد می‌گرفتم که کار خلاف مجازات دارد و باید برای هر اشتباهی تاوان داد.»
این متهم در بخشی از صحبت‌هایش به وضعیت خانوادگی خود نیز اشاره کرده و گفته است که حضور و تربیت مؤثری از سوی پدر و مادرش به یاد ندارد. او البته مسئولیت رفتارهای خلاف خود را نیز انکار نمی‌کند و می‌گوید در دوران کودکی فقط به رسیدن به خواسته‌هایش فکر می‌کرده است.
شش بار بازداشت به اتهام گوشی‌قاپی
این مرد می‌گوید نخستین بار در ۱۸ یا ۱۹ سالگی و هنگام ارتکاب سرقت بازداشت شده است. به گفته خودش، تخصص اصلی او گوشی‌قاپی بوده و در اولین تجربه جدی سرقت نیز بلافاصله پس از ربودن یک گوشی دستگیر شده است.
او که اکنون حدود ۲۵ سال دارد، مدعی است با دستگیری اخیر، برای ششمین بار بازداشت شده است.
نکته قابل توجه در اعترافات او، نگاهی است که به دوران زندان دارد. این متهم می‌گوید هر بار پس از آزادی تلاش می‌کرده ایرادهای کار خود را برطرف کند و با تجربه بیشتر دوباره سرقت را آغاز کند.
او در این باره می‌گوید:
«هربار که زندان می‌رفتم، سعی می‌کردم عیب و ایرادهای کارم را برطرف کنم و دوباره سرقت را شروع کنم. یک حس درونی به من می‌گوید که نباید گیر بیفتی و باید آن‌قدر تمرین کنی و حرفه‌ای شوی که پلیس به گرد پایت هم نرسد.»
چرا گوشی‌قاپی را انتخاب کردی؟
این سارق، گوشی‌قاپی را یکی از ساده‌ترین و سریع‌ترین روش‌های سرقت از نظر خودش می‌داند. او در توضیح انتخاب این شیوه، به دشواری سرقت خودرو و خانه اشاره کرده و مدعی شده است که فروش گوشی‌های سرقتی نیز برای سارقان راحت‌تر است.
او درباره شناسایی طعمه‌ها می‌گوید افرادی که هنگام راه رفتن در خیابان سرگرم مکالمه تلفنی هستند، بیشتر توجه او را جلب می‌کردند.
این متهم همچنین ادعا کرده است که در سرقت‌ها به مدل خاصی از گوشی محدود نبوده و هر تلفن همراه گران‌قیمتی را که امکان فروش آن در بازار وجود داشته، هدف قرار می‌داده است.
ادعای فرار با موتورسیکلت‌های تقویت‌شده
متهم درباره شیوه فرار پس از سرقت نیز مدعی شده است که موتورسیکلت‌های مورد استفاده سارقان را تقویت می‌کردند و مهارت بالایی در موتورسواری داشته است.
او می‌گوید از کودکی به موتورسواری علاقه داشته و در تعقیب‌وگریزها به مهارت و سرعت خود تکیه می‌کرده است. با این حال، شش بار بازداشت او نشان می‌دهد که این روش‌ها نتوانسته مانع شناسایی و دستگیری‌اش شود.
اعتراف عجیب سارق: اگر آزاد شوم باز هم سرقت می‌کنم
در پایان گفت‌وگو، خبرنگار از این متهم پرسید که اگر بار دیگر آزاد شود، آیا دوباره به سراغ سرقت خواهد رفت؟
پاسخ او چندان امیدوارکننده نبود:
«گفتم که هر بار گرفتار شدم، سعی کردم نواقص کارم را برطرف کنم تا دفعه بعد گرفتار نشوم.»
وقتی خبرنگار به او یادآوری کرد که با وجود این تلاش‌ها، پلیس تاکنون شش بار دستگیرش کرده است، پاسخ داد: «ظاهراً این‌طور است.»
جمع‌بندی
اعترافات این سارق ۲۵ ساله، تصویری از مسیری را نشان می‌دهد که به گفته خودش از دزدیدن یک بستنی در دوران کودکی آغاز شده و به گوشی‌قاپی و چندین بار بازداشت رسیده است. نکته تلخ ماجرا، نگرش او به زندان به‌عنوان فرصتی برای اصلاح روش‌های سرقت و نه بازنگری در رفتار خلافکارانه است؛ موضوعی که بار دیگر اهمیت تربیت، آموزش مسئولیت‌پذیری و پیشگیری از شکل‌گیری رفتارهای مجرمانه در سنین پایین را برجسته می‌کند.
