قانون ۱۰۰ میلیلیتر دقیقاً به حجم مایع مربوط است یا ظرفیت ظرف؟
چه مقدار مایعات میتوان داخل کابین هواپیما برد؟ پاسخ کوتاه برای بیشتر فرودگاههای بینالمللی این است: هر ظرف معمولاً باید حداکثر ۱۰۰ میلیلیتر ظرفیت داشته باشد و ظرفهای مایع، ژل و اسپری داخل یک کیسه شفاف و قابلبستهشدن قرار بگیرند. در بسیاری از کشورها ظرفیت این کیسه حداکثر یک لیتر است. اما این قانون یک استثنای مهم دارد: فرودگاهها و کشورها میتوانند بر اساس تجهیزات بازرسی و مقررات محلی جزئیات متفاوتی داشته باشند و بعضی فرودگاهها با اسکنرهای جدید محدودیتهای متفاوتی اجرا میکنند.
همین تفاوتها باعث میشود مسافری که یک بطری نیمهپر ۲۰۰ میلیلیتری، عطر بزرگ، کرم، خمیردندان یا حتی ظرف عسل همراه دارد، در گیت امنیتی غافلگیر شود. نکته کلیدی این است که مأمور بازرسی معمولاً به «ظرفیت ظرف» نگاه میکند، نه فقط مقدار مایع داخل آن. بنابراین بطری ۲۰۰ میلیلیتری که فقط ۵۰ میلیلیتر مایع در آن مانده، در مسیرهایی که قانون ۱۰۰ میلیلیتر اجرا میشود، همچنان میتواند غیرمجاز باشد.
در این راهنمای تاپ ناز، قواعد رایج حمل مایعات در کابین را بر اساس راهنماهای رسمی هوانوردی و امنیت فرودگاهی توضیح میدهیم؛ از عطر، شامپو، ژل، کرم و خمیردندان تا داروهای مایع، غذای کودک، شیر مادر، خرید دیوتیفری و پروازهای ترانزیتی. هدف این است که قبل از بستن ساک دستی بدانید چه چیزی را باید در کابین نگه دارید، چه چیزی بهتر است به بار تحویلی منتقل شود و چه مواردی نیاز به بررسی مقررات فرودگاه یا ایرلاین دارند.
فهرست موضوعات این مطلب
قانون اصلی حمل مایعات در کابین هواپیما چیست؟
قاعدهای که در بسیاری از فرودگاههای جهان بهعنوان استاندارد پایه دیده میشود این است که مایعات، آئروسلها و ژلها در ظرفهایی با ظرفیت حداکثر ۱۰۰ میلیلیتر حمل شوند. در اتحادیه اروپا، راهنمای رسمی همچنان ظرفهای حداکثر ۱۰۰ میلیلیتری را داخل یک کیسه شفاف یکلیتری قابلبستهشدن تعیین میکند. راهنمای IATA نیز همین الگوی ۱۰۰ میلیلیتر و کیسه شفاف را بهعنوان قاعده رایج امنیتی توضیح میدهد.
این محدودیت مربوط به عبور از گیت بازرسی امنیتی است و با «میزان بار مجاز ایرلاین» فرق دارد. ممکن است ایرلاین اجازه یک ساک کابین ۷ یا ۱۰ کیلوگرمی بدهد، اما قوانین امنیتی مایعات همچنان مستقل اجرا شوند.
قانون نهایی همیشه همان قانونی است که فرودگاه مبدأ، فرودگاه ترانزیت و مأمور امنیتی همان مسیر اجرا میکنند. بنابراین اگر مسیر چندبخشی دارید، فقط مقررات فرودگاه اول را بررسی نکنید. ممکن است کالایی در مبدأ پذیرفته شود اما هنگام ترانزیت دوباره مشمول بازرسی و محدودیت شود.
آیا یک بطری ۲۰۰ میلیلیتری نیمهپر مجاز است؟
در بیشتر سیستمهایی که قانون ۱۰۰ میلیلیتر را اجرا میکنند، پاسخ منفی است. معیار، ظرفیت اسمی ظرف است. یعنی بطری، تیوب یا شیشهای که روی آن ۱۵۰، ۲۰۰ یا ۲۵۰ میلیلیتر درج شده، با کم کردن محتوا به زیر ۱۰۰ میلیلیتر الزاماً مجاز نمیشود. همین موضوع درباره شامپو، کرم، ژل، نوشیدنی و خمیردندان هم صدق میکند.
راه بهتر این است که قبل از سفر، محصولات موردنیاز را به ظرفهای مسافرتی ۱۰۰ میلیلیتری یا کوچکتر منتقل کنید. اگر محصول حساس است یا برچسب اصلی برای شناسایی آن اهمیت دارد، نسخه کوچک کارخانهای گزینه مطمئنتری است. آب و نوشیدنی را نیز معمولاً میتوان بعد از عبور از بازرسی خرید یا یک بطری خالی را از گیت عبور داد و بعداً پر کرد، البته مقررات فرودگاه مقصد یا ترانزیت باید جداگانه بررسی شود.
کیسه مایعات باید چه مشخصاتی داشته باشد؟
در فرودگاههایی که هنوز جداسازی مایعات الزامی است، معمولاً از مسافر خواسته میشود ظرفهای مجاز را داخل یک کیسه پلاستیکی شفاف، قابلبستهشدن و با ظرفیت حداکثر یک لیتر قرار دهد. در راهنمای بریتانیا، ابعاد تقریبی ۲۰ در ۲۰ سانتیمتر ذکر شده و در اتحادیه اروپا نیز کیسه یکلیتری قابلبستهشدن مبناست. محتویات باید بدون فشار زیاد داخل کیسه جا شوند و کیسه بسته شود.
برای جلوگیری از اتلاف وقت، کیسه را در قسمت بالایی ساک دستی بگذارید تا اگر مأمور خواست، سریع بیرون آورده شود. ظرفهای کوچک را داخل چند کیف آرایشی توزیع نکنید؛ اگر فرودگاه الزام به یک کیسه واحد داشته باشد، مجبور میشوید در صف بازرسی دوباره وسایل را مرتب کنید. قبل از خرید بلیط هواپیما و برنامهریزی سفر، بررسی قوانین فرودگاههای مسیر به اندازه بررسی میزان بار اهمیت دارد.
چه چیزهایی از نظر امنیت فرودگاه «مایع» محسوب میشوند؟
تعریف مایع فقط آب، نوشابه یا عطر نیست. بسیاری از مواد نیمهمایع و قابلپخش نیز در همین گروه قرار میگیرند: ژل مو، کرم، لوسیون، ضدآفتاب مایع، ریمل، برق لب، خمیردندان، خمیرهای آرایشی، فوم اصلاح، اسپری، محلول لنز، روغن، عسل، مربا، سس، سوپ و خوراکیهای ژلهای از نمونههای رایج هستند. اگر مادهای حالت مایع، ژل، خمیر، کرم یا آئروسل دارد، بهتر است پیشفرض شما این باشد که قانون مایعات شامل آن میشود.
محصولات جامد مانند صابون جامد یا بسیاری از لوازم آرایشی پودری ممکن است مشمول قانون ۱۰۰ میلیلیتر نباشند، اما خود پودرها در بعضی کشورها محدودیت جداگانه دارند. استرالیا برای برخی پودرهای غیرآلی محدودیت حجمی تعیین کرده است. بنابراین جایگزین کردن یک مایع با محصول جامد میتواند فضای کیسه مایعات را آزاد کند، ولی به معنی حذف کامل همه مقررات امنیتی نیست.
عطر، ادکلن، کرم و لوازم آرایشی را چگونه ببریم؟
برای عطر و ادکلن داخل کابین، امنترین انتخاب شیشه ۱۰۰ میلیلیتری یا کوچکتر است. اگر شیشه بزرگتر است، آن را در بار تحویلی قرار دهید؛ البته محدودیتهای مواد خطرناک و مقدار مجاز محصولات بهداشتی و آئروسل را نیز باید رعایت کنید. برای کرم، ژل، ریمل و محصولات مشابه هم همان قاعده ظرف کوچک کاربرد دارد.
از نظر بستهبندی، درپوش هر ظرف را محکم کنید، دور دهانه ظرفهای مستعد نشت یک لایه پلاستیک نازک قرار دهید و سپس درپوش را ببندید. همه ظرفها را داخل کیسه زیپدار ثانویه قرار دهید تا اگر در اثر فشار یا جابهجایی نشتی ایجاد شد، لباس و وسایل الکترونیکی آسیب نبینند. بهتر است مایعات را کنار لپتاپ، پاسپورت یا مدارک مهم قرار ندهید.
داروهای مایع بیشتر از ۱۰۰ میلیلیتر چه حکمی دارند؟
داروهای ضروری معمولاً یکی از مهمترین استثناهای قانون عمومی مایعات هستند. برای مثال، راهنمای رسمی بریتانیا اجازه حمل داروی مایع ضروری بیش از ۱۰۰ میلیلیتر را میدهد و در برخی شرایط برای ظرف بزرگتر، مدرکی مانند نسخه یا نامه پزشک درخواست میشود. TSA آمریکا نیز مایعات و کرمهای ضروری پزشکی بیش از ۱۰۰ میلیلیتر را در ساک کابین میپذیرد، اما مسافر باید آنها را برای بازرسی جداگانه اعلام کند.
برای سفر بینالمللی، دارو را در بستهبندی اصلی با برچسب واضح نگه دارید، مقدار متناسب با طول سفر بردارید و نسخه، نامه پزشک یا مدرک مربوط را همراه داشته باشید؛ بهخصوص اگر دارو کنترلشده، تزریقی، نیازمند سرنگ یا نیازمند نگهداری سرد است. قوانین ورود دارو به کشور مقصد نیز از مقررات امنیت فرودگاه جداست. اینکه یک دارو از گیت امنیتی عبور کند، بهتنهایی به معنی مجاز بودن ورود آن به هر کشور نیست.
داروهای ضروری را در بار تحویلی نگذارید، چون تأخیر یا گمشدن چمدان میتواند مشکل ایجاد کند. اگر ژل خنککننده یا پک یخ لازم دارید، مقررات فرودگاه را از قبل بررسی کنید. در برنامهریزی کلی راهنمای سفر داخلی نیز میتوان نکات انتخاب وسیله نقلیه و آمادهسازی سفر را مرور کرد.
شیر مادر، غذای کودک و آب استریل چه قوانینی دارند؟
شیر مادر، شیر خشک آماده، غذای کودک و بعضی مایعات لازم برای کودک در بسیاری از کشورها استثنا دارند. مقدار مجاز و نحوه بازرسی یکسان نیست. برای نمونه، راهنمای بریتانیا برای سفر با کودک امکان حمل مقدار موردنیاز برای سفر را فراهم میکند و TSA آمریکا نیز شیر مادر، شیر خشک، نوشیدنی و غذای کودک را در مقادیر بیشتر از ۱۰۰ میلیلیتر با بازرسی جداگانه مجاز میداند.
این وسایل را در دسترس بگذارید و پیش از شروع بازرسی به مأمور اطلاع دهید. احتمال دارد ظرفها جداگانه اسکن یا آزمایش شوند. اگر برای خنک نگه داشتن شیر به پک یخ یا ژل نیاز دارید، مقررات خاص همان فرودگاه را بررسی کنید. در مسیرهای طولانی بهتر است مقدار منطقی موردنیاز تا مقصد و زمان احتمالی تأخیر را در نظر بگیرید، نه اینکه صرفاً به حداقل زمان پرواز فکر کنید.
مایعات دیوتیفری را میتوان داخل کابین برد؟
مایعات خریداریشده پس از بازرسی امنیتی یا از فروشگاه دیوتیفری میتوانند تحت شرایط خاص از محدودیت عمومی ۱۰۰ میلیلیتر مستثنا شوند. در اتحادیه اروپا و بسیاری از مسیرهای بینالمللی، کالا باید داخل کیسه امنیتی ضددستکاری یا STEB باقی بماند و رسید خرید درون آن قابل مشاهده باشد. باز کردن کیسه قبل از رسیدن به مقصد نهایی میتواند معافیت را از بین ببرد.
بخش حساس ماجرا پرواز اتصالدار است. اگر در فرودگاه ترانزیت دوباره از کنترل امنیتی عبور کنید، مقررات آن فرودگاه اعمال میشود. حتی اگر بطری عطر یا نوشیدنی را قانونی در فرودگاه قبلی خریده باشید، باز شدن بسته یا نبود رسید میتواند دردسر ایجاد کند. بنابراین کیسه دیوتیفری را تا پایان سفر باز نکنید و اگر مسیر پیچیدهای دارید، قوانین فرودگاه ترانزیت را پیش از خرید بررسی کنید.
اگر مقصد شما جزیره یا شهر دیگری با پرواز داخلی بعدی است، شرایط انتقال بار و بازرسی مجدد را نیز چک کنید. برای نمونه، در برنامهریزی سفر هوایی به قشم باید تفاوت بخش هوایی و زمینی مسیر را از قبل در نظر گرفت.
مطلب مرتبط: برای برنامهریزی مسیر، اقامت و هزینهها میتوانید راهنمای سفر به قشم را نیز بخوانید.
در پرواز ترانزیتی و اتصالدار چه نکتهای مهم است؟
مهمترین اشتباه در پرواز اتصالدار این است که مسافر فقط قانون فرودگاه مبدأ را بررسی میکند. در حالی که ممکن است در فرودگاه واسط مجبور به عبور دوباره از کنترل امنیتی شوید. در این حالت، همان فرودگاه میتواند درباره مایعات، دیوتیفری، داروها و وسایل کابین تصمیم بگیرد. اگر مسیر شما شامل چند کشور است، محافظهکارانهترین بستهبندی معمولاً دردسر کمتری ایجاد میکند.
برای مسیرهای چندمرحلهای، نام هر فرودگاه را جداگانه بررسی کنید: مبدأ، محل ترانزیت و مسیر بازگشت. اگر فرودگاهی با اسکنر جدید اجازه ظرفهای بزرگتر بدهد، این مزیت الزاماً در فرودگاه بعدی ادامه ندارد. پس برای وسایل غیرضروری بهتر است همچنان از ظرفهای حداکثر ۱۰۰ میلیلیتری استفاده کنید.
در فرودگاه، علاوه بر مایعات، امنیت وسایل دیجیتال هم مهم است. مطلب خطرات امنیتی شارژ گوشی در فرودگاه درباره استفاده ایمنتر از پورتها و تجهیزات شارژ عمومی توضیح میدهد.
مایعات را در بار دستی بگذاریم یا چمدان تحویلی؟
برای محصولاتی که در طول پرواز نیاز ندارید و ظرف آنها بزرگتر از ۱۰۰ میلیلیتر است، بار تحویلی معمولاً انتخاب سادهتری است؛ به شرط آنکه خود ماده جزو کالاهای خطرناک ممنوع نباشد. شامپو، نرمکننده، ژل حمام و بسیاری از محصولات آرایشی معمول را میتوان با بستهبندی ضدنشت به چمدان منتقل کرد. اما داروهای ضروری، مدارک و وسایل ارزشمند بهتر است در کابین بمانند.
آئروسلها و محصولات بهداشتی تحت فشار محدودیت جداگانه دارند. FAA برای برخی اقلام دارویی و بهداشتی در بار، سقف مجموع ۲ لیتر یا ۲ کیلوگرم برای هر نفر و حداکثر ۵۰۰ میلیلیتر یا ۵۰۰ گرم برای هر ظرف را بیان میکند؛ همچنین نازل باید در برابر تخلیه ناخواسته محافظت شود. این اعداد مقررات آمریکا هستند و نباید بدون بررسی به همه کشورها تعمیم داده شوند.
برای چمدان تحویلی، مایعات را عمودی و بین لباسها قرار دهید، درپوش را ببندید و هر گروه را داخل کیسه زیپدار جداگانه بگذارید. ظرف شیشهای را با لباس نرم یا محافظ حبابدار بپوشانید.
آیا با اسکنرهای جدید هنوز قانون ۱۰۰ میلیلیتر وجود دارد؟
تجهیزات CT و سامانههای جدید بازرسی میتوانند تحلیل دقیقتری از محتویات ساک انجام دهند و برخی فرودگاهها در سالهای اخیر قواعد محلی خود را تغییر دادهاند. با این حال نباید از شنیدن خبر نصب اسکنر جدید نتیجه گرفت که محدودیت ۱۰۰ میلیلیتر در همه فرودگاههای یک کشور یا تمام ترمینالها حذف شده است. راهنمای فعلی بریتانیا صراحتاً میگوید قواعد مایعات به فرودگاه بستگی دارد؛ در بیشتر فرودگاهها هنوز ظرفهای بزرگتر از ۱۰۰ میلیلیتر مجاز نیستند، ولی برخی فرودگاهها ممکن است ظرفهای بزرگتر را بپذیرند.
در اتحادیه اروپا، راهنمای رسمی عمومی همچنان محدودیت ظرف حداکثر ۱۰۰ میلیلیتری در کیسه شفاف یکلیتری را بیان میکند. بنابراین برای سفری که چند فرودگاه دارد، بستهبندی بر اساس قانون ۱۰۰ میلیلیتر امنترین فرض عمومی است مگر اینکه وبسایت رسمی فرودگاه شما خلاف آن را بهصورت مشخص اعلام کند.
تغییر تجهیزات میتواند روی الزام بیرون آوردن مایعات از کیف هم اثر بگذارد. در بعضی فرودگاهها لازم نیست کیسه را جدا کنید و در بعضی دیگر باید آن را روی سینی بگذارید. دستور مأمور امنیتی همان محل بر روال عمومی مقدم است.
چطور مایعات را برای پرواز بستهبندی کنیم؟
ابتدا فقط مقدار موردنیاز را انتخاب کنید. برای سفر چندروزه لازم نیست بطری کامل شامپو یا ژل همراه داشته باشید. ظرفهای ۳۰، ۵۰ یا ۱۰۰ میلیلیتری با برچسب خوانا، حجم و وزن ساک را کم میکنند. محصولاتی که میتوان با نسخه جامد جایگزین کرد، مانند صابون جامد، شامپوی جامد یا دئودورانت جامد، فضای کیسه مایعات را آزاد میکنند.
مرحله دوم، کنترل نشتی است. درپوشها را سفت کنید، روی بطریهای پمپی قفل یا کلیپس بگذارید، اسپریها را با درپوش محافظ حمل کنید و هر ظرف را در کیسه زیپدار قرار دهید. ظرفهای شیشهای را کنار هم نچینید. اگر مجبورید مایع را در چمدان تحویلی بگذارید، آن را در مرکز چمدان و میان لباسها قرار دهید تا ضربه مستقیم کمتر شود.
مرحله سوم، دسترسی سریع است. کیسه مایعات کابین را زیر چند لایه لباس دفن نکنید. کنار آن دارو، نسخه و مدارکی را که احتمال دارد در بازرسی نشان دهید، منظم قرار دهید. این کار هم صف را سریعتر میکند و هم احتمال جا گذاشتن وسیله روی سینی را کاهش میدهد.
مطلب مرتبط: اگر هنوز مقصد را انتخاب نکردهاید، مقصدهای سفر تابستانی ایدههای بیشتری برای برنامه سفر دارد.
چکلیست سریع قبل از رفتن به فرودگاه
شب قبل از پرواز همه مایعات کابین را روی میز بگذارید و برچسب ظرفیت آنها را بررسی کنید. هر ظرفی که از حد مجاز فرودگاه بزرگتر است به چمدان تحویلی منتقل شود، مگر اینکه استثنای پزشکی، کودک یا دیوتیفری داشته باشد. داروها و مدارک آنها را جدا کنید. کیسه شفاف را طوری ببندید که بدون فشار بسته شود.
صبح پرواز، قوانین فرودگاه مبدأ و هر فرودگاه ترانزیت را دوباره نگاه کنید. اگر پرواز برگشت از فرودگاهی متفاوت است، مقررات آن را هم ذخیره کنید. بطری آب را خالی ببرید، مایعات ضروری را در بخش قابلدسترس ساک بگذارید و برای خرید دیوتیفری رسید و کیسه امنیتی را تا مقصد نهایی حفظ کنید.
اگر سفر شما چندمرحلهای یا خانوادگی است، برای هر مسافر یک فهرست کوتاه بنویسید. این کار ساده از خرید ظرفهای نامناسب، دور ریختن محصول در بازرسی و باز کردن چمدان در صف جلوگیری میکند.
جدول سریع قوانین مایعات در کابین
| وسیله یا ماده | قاعده رایج در کابین | نکته بستهبندی |
|---|---|---|
| آب و نوشیدنی | ظرف حداکثر ۱۰۰ میلیلیتر پیش از بازرسی | بطری خالی را میتوان پس از بازرسی پر کرد |
| عطر و ادکلن | معمولاً حداکثر ۱۰۰ میلیلیتر برای هر ظرف | داخل کیسه شفاف و با درپوش محکم |
| کرم، ژل و خمیردندان | در گروه مایعات/ژلها | ظرف مسافرتی کوچک انتخاب شود |
| داروی ضروری مایع | ممکن است بیش از ۱۰۰ میلیلیتر مجاز باشد | اعلام به مأمور و همراه داشتن مدرک |
| شیر و غذای کودک | در بسیاری از کشورها استثنا دارد | برای بازرسی جداگانه در دسترس باشد |
| مایع دیوتیفری | با شرایط خاص قابل حمل | کیسه امنیتی و رسید تا مقصد باز نشود |
این جدول فقط یک راهنمای عمومی است. برای اقلام پزشکی، محصولات تحت فشار، مواد قابلاشتعال، کالاهای خطرناک و مسیرهای دارای مقررات خاص، باید دستور فرودگاه، کشور و ایرلاین بررسی شود.
پرسشهای متداول درباره مایعات داخل کابین هواپیما
آیا میتوان ۱ لیتر مایع را داخل کابین برد؟
در بسیاری از فرودگاهها مجموع ظرفهای کوچک باید داخل یک کیسه شفاف با ظرفیت حداکثر یک لیتر جا شود، اما هر ظرف معمولاً باید حداکثر ۱۰۰ میلیلیتر ظرفیت داشته باشد. یک بطری یکلیتری عادی از کنترل امنیتی عبور نمیکند مگر فرودگاه مشخصاً قانون متفاوتی داشته باشد یا مورد مشمول استثنا باشد.
اگر بطری ۲۰۰ میلیلیتری فقط نصفه باشد مجاز است؟
معمولاً خیر. در مقررات رایج، ظرفیت خود ظرف ملاک است؛ بنابراین بطری ۲۰۰ میلیلیتری حتی اگر کمتر از ۱۰۰ میلیلیتر محتوا داشته باشد، میتواند غیرمجاز باشد.
خمیردندان و کرم جزو مایعات محسوب میشوند؟
بله. در بیشتر مقررات امنیتی، خمیرها، کرمها، ژلها، لوسیونها، ریمل، برق لب و مواد با قوام مشابه در گروه مایعات، آئروسلها و ژلها قرار میگیرند.
آیا عطر ۱۰۰ میلیلیتری را میتوان داخل هواپیما برد؟
در مسیرهایی که قانون ۱۰۰ میلیلیتر اجرا میشود، شیشه با ظرفیت حداکثر ۱۰۰ میلیلیتر معمولاً قابل حمل است، به شرط رعایت سایر مقررات و قرار گرفتن در کیسه مایعات در فرودگاههایی که این کار را الزامی میدانند.
داروی مایع بیشتر از ۱۰۰ میلیلیتر چه میشود؟
داروی ضروری در بسیاری از کشورها استثنا دارد و میتواند با بازرسی جداگانه حمل شود. همراه داشتن نسخه، نامه پزشک یا برچسب دارو بهویژه در سفر بینالمللی تصمیم عاقلانهای است.
آیا میتوان بطری آب خالی وارد کابین کرد؟
در بسیاری از فرودگاهها بله، چون محدودیت مربوط به مایع داخل ظرف است. بطری باید هنگام عبور از کنترل خالی باشد و بعد از بازرسی میتوان آن را در محل مجاز پر کرد.
مایعات خریداریشده از دیوتیفری محدودیت دارند؟
خریدهای دیوتیفری میتوانند تحت شرایط خاص از محدودیت عادی مستثنا شوند؛ معمولاً باید در کیسه امنیتی ضددستکاری همراه با رسید باقی بمانند. در پروازهای ترانزیتی باید قوانین فرودگاه واسط نیز بررسی شود.
آیا همه فرودگاهها قانون ۱۰۰ میلیلیتر دارند؟
خیر. این قانون در بسیاری از کشورها و فرودگاهها رایج است، اما بعضی فرودگاهها با تجهیزات جدید ممکن است قواعد متفاوتی داشته باشند. پیش از سفر، وبسایت رسمی هر فرودگاه مبدأ و ترانزیت را بررسی کنید.
جمعبندی
قانون مایعات در کابین را میتوان با یک اصل ساده به خاطر سپرد: اگر فرودگاه شما مقررات معمول را اجرا میکند، هر ظرف باید حداکثر ۱۰۰ میلیلیتر باشد و ظرفها داخل کیسه شفاف قابلبستهشدن قرار بگیرند. بطری بزرگ نیمهپر، ژل، کرم، خمیردندان و خوراکیهای نیمهمایع نیز میتوانند مشمول همین محدودیت شوند. داروهای ضروری، غذای کودک و بعضی خریدهای دیوتیفری استثناهای مهماند، اما معمولاً نیاز به اعلام، مدرک یا بستهبندی ویژه دارند.
نکته تعیینکننده این است که قانون را برای کل مسیر بررسی کنید، نه فقط پرواز اول. فرودگاه ترانزیت ممکن است دوباره ساک شما را بازرسی کند و ضابطه متفاوتی داشته باشد. اسکنرهای جدید هم به معنی حذف جهانی محدودیت ۱۰۰ میلیلیتر نیستند. اگر اطلاعات رسمی فرودگاه خلاف آن را اعلام نکرده، بستهبندی بر اساس ظرفهای ۱۰۰ میلیلیتری محافظهکارانهترین انتخاب است.
جمعبندی تاپ ناز این است که چند دقیقه بررسی قبل از بستن چمدان میتواند از دور ریختن عطر، کرم، نوشیدنی یا باز کردن دوباره ساک در صف امنیت جلوگیری کند. مایعات غیرضروری و بزرگ را در بار تحویلی قرار دهید، دارو و اقلام ضروری را با مدارک در دسترس نگه دارید، دیوتیفری را باز نکنید و همیشه دستور مأمور امنیتی و مقررات رسمی همان فرودگاه را ملاک نهایی قرار دهید.
